Fort Methoni

Paleokastro

Methoni is de zustervesting van Koróni; samen werden ze wel om hun strategisch belang 'de Ogen van Messinië' genoemd. Hun geschiedenis loopt natuurlijk parallel; het is eenzelfde geschiedenis van belegerd, veroverd en 'bevrijd' worden. De Venetianen noemden hun 'ogen' Modon en Koron. Trouwens, de eilanden vóór deze schitterende kust heten Sapienza, Schiza en Venetikó; daar is ook geen woord Grieks bij, wèl Venetiaans. Modon, Methóni, was bekend om zijn wijn en zijde. Het was verder een bloeiende slavenmarkt. Soldaten die door de Turken werden gevangen genomen, werden hier als slaaf verkocht. Miguel Cervantes, de schepper van Don Quichote, heeft waarschijnlijk hier binnen het fort als slaaf in de aanbieding gestaan, voordat hij in Algiers een definitieve meester 'vond'.

Methóni zelf is weer heel erg Grieks, de blikvanger van de plaats, het fort is echt Venetiaans: trots en groots. De Serenissima, het Venetiaans stadsbestuur, stuurde hier de beste architecten heen om dit bolwerk van haar macht te bouwen en de beste generaals om het te verdedigen.

De wandeling erheen over de smalle strekdam met het uitzicht over het groene en blauwe water en, ginds ver weg, de zachte contouren van Sapienza vergeet u nooit. Methoni maakte ook zijn laatste invasie mee aan het einde van de vrijheidsstrijd. Maar hier waren het de Fransen, die in 1828 landden om de laatste Turken en Egyptenaren te verjagen. Laatste invasie? Nu ja, de Italianen bliezen binnen de vesting hun munitievoorraden op toen ze het in wereldoorlog II hier voor gezien hielden. Zo ontstond de geweldige bres in de omwalling.

Klik op de foto's voor een vergroting.

Hoe kom je er?

Vanuit onze villa sla je rechts af naar Methoni. Ga Methoni in en aan het eind van de hoofdstraat ligt een parkeerterrein voor de fortificaties. Entree is gratis. Let wel op de openingstijden.

Wat kun je er zien?

Binnen de driedubbele omheining met een reusachtige gracht en twee machtige bastions zien we telkens de Leeuw van San Marco en andere herinneringen aan de Venetiaanse tijd. Verder staat er daar niet zoveel overeind.

Zogauw je de driedubbele poort gepasseerd bent zie je ver om je heen ook het onkruid en de bloeiende bloemen welig groeien. Het fort is een kilometer lang! Er is, heel herkenbaar, een Turks bad en aan de kop van de vesting ligt de Capitanerie met typisch Venetiaanse buitentrappen.

Nader je de poort ervan dan krijg je een al eindeloos vaak gemaakt plaatje op je netvlies: Het Turkse zeefort, de 'Bourdzi'. Sommigen noemen het een stallantaarn, maar die achthoekige lantaarn - van veel of van geen nut voor de verdediging? - doet machtig aan.

Wat plaatjes.......