Griekse drankjes

Zoals ieder land zijn eigen specifieke en unieke drankjes kent, zo ook hebben wij onze voorkeur voor drankjes in Griekenland.

De belangrijkste staan hieronder. Proost !!! (of op zijn Grieks: "Jamas" of "Γειά μας")

Mythos

MythosMythos is ons favoriete biertje. Minder bitter dan Heineken en minder zoet dan Amstel. Heerlijk !

Mythos is het meest populaire bier in Griekenland en is overal verkrijgbaar. In onze streek is bier vrijwel uitsluitend beschikbaar in de fles of in blik. Tapbier zie je zelden of nooit. In onze streek is café Dourrios Ippos in Methoni de enige die bier op de tap heeft staan (Amstel) en ook nog eens de pullen in de vriezer heeft.

Er bestaan twee varianten. Naast Mythos, een lager met 5% alcohol, is er Mythos Red, een roodkleurig bier, eveneens van lage gisting, dat een halve procent zwaarder is en behalve water, mout, hop en gist ook glucosestroop bevat.

Drink het bier goed koud om er extra van te genieten.

Metaxa

MetaxaMetaxa is een Griekse cognac. Er bestaan verschillende uitvoeringen van die de kwaliteit van de Metaxa aanduiden. De minst oude Metaxa (en ook minder lekker) is die met 3 sterren. Het meest gangbaar is Metaxa 5 sterren en onze voorkeur is de 7 sterren Metaxa.

Metaxa wordt meestal als een aperitief gedronken bij of na de avondmaaltijd, zoals ook cognac wordt gedronken.

Metaxa 7 sterren heeft een heel lichte honingsmaak en is dan ook iets zoeter om te drinken dan de Franse cognac. Hij is heerlijk zacht en soepel om te drinken.

Hoewel Metaxa 7 sterren een heel gangbare cognac is, is deze in onze streek niet echt makkelijk te koop. De meeste supermarkten verkopen Metaxa 3 of 5 sterren. Er is ook een nog betere Metaxa te koop die 30 jaar heeft gerijpt. Deze is makkelijk te herkennen aan de witte porseleinen fles met kleurige opdruk. Ik ben die in Messinia nog niet tegen gekomen, maar ik denk dat die in de Tax Free shop op het vliegveld wel is te vinden. Aanrader en een leuk souvenir.

Alcohol vrij

FrappéNatuurlijk zijn in onze streek de gebruikelijke frisdranken allemaal ruim voorradig. Toch zijn er twee die het lonen om er iets over te zeggen.

 

De eerste is Frappé, een Griekse ijskoffie. Het is een lekker zomerdrankje, frappé is voor koffie liefhebbers een heerlijk koele verfrissing op een hete dag. Frappé is heel eenvoudig zelf te maken. Op deze website hebben we er zelfs een aparte pagina voor gemaakt en deze is hier te vinden.

 

De tweede is Griekse limonade. Deze is net als cola gewoon in alle supermarkten verkrijgbaar, meestal met koolzuur. Ook op terrasjes hebben ze deze limonade. Erg lekker. Nog veel lekkerder overigens is om zelf even bij de supermarkt een paar kilo citroenen te kopen, deze uit te persen en vervolgens met 3 kopjes suiker aan de kook te brengen. Daarna afkoelen en in de koelkast zetten. Mengen met water en ijsklontjes en je hebt een heerlijke verfrissing!

Retsina

RetsinaDe Griekse Retsina bestaat al meer dan 3.000 jaar. Het is een witte wijn die het liefst koel/koud gedronken wordt.

 

De wijn heeft een heel sterke harssmaak. De oorsprong daarachter is niet helemaal duidelijk. Sommige historici denken dat dit is omdat deze wijn in de oudheid in amfora's werd gedaan en dat de kurk met hars werd ingesmeerd om lekken tegen te gaan. Weer anderen zeggen dat de Romeinse overheersers de Grieken dwongen hun goede witte wijn op dennenhout te zetten in plaats van eikenhout (om hun eigen wijnhandel te beschermen), waardoor de wijn zijn karakteristieke hars smaak kreeg.

 

Hoe het ook is, het is een geweldig lekkere wijn om te drinken met Griekse mezes (kleine hapjes zoals de Spaanse tapa's) of bij het diner. Veel mensen ervaren dit als een wijn die je of echt lekker vindt of vreselijk om te drinken. Tot die laatste categorie behoor ik in ieder geval niet.......

Ouzo

OuzoOuzo wordt in koperen ketels gedistilleerd uit een nauwkeurige combinatie alcohol, anijs, steranijs, kardemom, maïs, engelwortel, lindebloesem en koriander. De precieze verhouding van de ingrediënten is vaak een goed bewaard (familie)geheim. Toch is de smaak die het meest naar voren komt die van anijs. Voor de eenvoudigere (goedkopere) ouzo wordt venkel gebruikt in plaats van anijs. Vergelijkbare anijsdranken zijn raki (Turkije), sambuca (Italië), pastis (Frankrijk) en absint (Frankrijk).

 

Ouzo kan zowel puur als met water aangelengd worden gedronken. Puur is de drank helder, met water ontstaat door de anijsolie een iets witachtige emulsie. De Griekse ouzeries (het achtervoegsel-Erie wordt geïmporteerd uit het Frans) zijn in bijna alle steden en dorpen te vinden. In deze met TL-verlichte caféachtige inrichtingen wordt de ouzo geserveerd met een hapje, de mezedes, zoals onder andere inktvis, sla, (zoute)sardines, gebakken courgette, komkommer, tomaat. Ouzo wordt langzaam nippend genoten, traditioneel gedeeld met anderen over een periode van enkele uren in de vroege avond

Tsipouro

TsipouroTsipouro (Τσίπουρο) wordt verkregen uit de resten die overblijven nadat uit druiven most is geperst. De koek die overblijft en voornamelijk bestaat uit pitten en schillen van druiven, bevat nog vergistbaar sap dat zeer slechte wijn zou opleveren. Voor destilleren is het vergiste vocht, met een alcoholgehalte van 5-6% echter goed bruikbaar.

Tsipouro kan in sterkte variëren van 30 tot 60%.

Tsipouro is een verrassend heldere en zuivere drank en wanneer men er verstandig mee omgaat, leidt het gebruik niet tot een kater. Overigens drinken Grieken doorgaans matig, wie gelijk op drinkt - en vooral ook eet - zal meestal niet bedrogen uit komen. Om smaak te geven aan Tsipouro worden bij het destilleren bosjes al dan niet gedroogde kruiden gebruikt waar doorheen de alcoholdamp wordt geleid, wat een effectieve wijze van dampextractie is.